Zoooooooooooooooooo Rechts…. Bah

Trouwe lezer (zo mogen we elkaar wel noemen als je nu nog niet bent afgehaakt), er moet mij iets van het hart. Ik ga je iets bekennen. We zijn in die paar dagen vrienden geworden en tegen vrienden kan je alles zeggen.

Het valt mij zwaar hoor, dat zeg ik eerlijk. Sommige dingen geef je nou eenmaal niet zo makkelijk toe. Ik heb er nachtenlang van wakker gelegen en als ik dan al in slaap viel werd ik werkelijk badend in het zweet wakker. Want het is me nog al wat. Ik weet het, ik zal waarschijnlijk verketterd worden. Een paria. Een verdoemde. ‘Kijk, daar heb je hem weer, die rakker. Dat sujet’, zullen mensen besmuikt vanachter hun handen zeggen als ik diep in mijn kraag gedoken voorbij loop. Als ik in de rij voor de kassa sta zullen mensen naar mij wijzen en net als ik aan de beurt ben, gaat de kassa dicht. Zo gaat dat, als je gehaat en verketterd wordt. En als ik dan in een willekeurige winkel eindelijk een verkoper te pakken heb weten te krijgen die mij niet of straal negeerde of wegrende alsof hij plotseling de controle over zijn sluitspier verloren had, krijg ik te horen dat waar ik naar op zoek ben nèt uitverkocht is. En nee, we kunnen u ook niet bellen als het er wel is. Als we daar aan gaan beginnen…

Dat ik voortaan met de nek aangekeken ga worden is mij wel duidelijk. En dat is dan nog maar de minste van mijn zorgen. Denk pesterijen, treiterijen, bezoek van knokploegen, Razzia’s misschien wel.  Misschien moet ik maar onderduiken. Of emigreren. Naar Argentinië of zo. Ik heb gehoord dat ze daar niet zo moeilijk zijn voor mensen zoals ik. Na vanavond is mijn leven kapot. KA-POT zeg ik u. Er is geen reden meer om het voor me te houden, want er is toch geen redden meer aan. Je kan beter zelf de cyanidepil doorbijten als hen door je strot geduwd krijgen, denk ik dan maar.

Nuja, ik kan er wel omheen blijven draaien, maar dat helpt toch niets. Dat maakt het alleen maar moeilijker. Ik zal het je bekennen, trouwe lezer: ik schaar mijzelf onder de conservatief liberalen, anders gezegd *diepe zucht* Ik. Ben. Rechts.  Zo. Het hoge woord is er uit. Ik voel een vreemde soort opluchting eigenlijk. Alsof je vreemdgaan opbiecht aan je vrouw: je weet dat de hel nu gaat losbarsten, maar toch ben je blij dat het nu kwijt bent.

Vies voel ik me, verachtelijk. Laag. Hoe heb ik zo laag kunnen zinken? Wat heb ik gedaan? Op welk moment heb ik het verkeerde pad gekozen? Ik weet het niet, ik weet het echt niet.  Ooit had ik potentie, een doel in het leven. En nu? Tsja, goede vraag. Misschien moet ik er maar een einde aan maken. Maar wellicht, wellicht is het nog niet te laat. Misschien kan ik nog terug. Zouden ze een biechtstoel hebben vanavond?

Advertenties

Over cappuccino

Schrijver, koffiedrinker, realist, vader van een tweeling, gadgeteer, Alfa Romeo Bestuurder, Metalhead, Getronics

Geplaatst op 10 februari 2010, in Politieke Waanzin en getagd als , , . Markeer de permalink als favoriet. 1 reactie.

  1. Bij deze zeg ik mijn abonnement op. Ik ga op zoek naar een lang stuk touw om u, rechtse rakker aan de hoogste boom op te knopen!

    Ik hak uw opgetuigde rechtse boom om met de bijl der gerechtigheid, gedrenkt in het bloed van de moedige strijders der FARC!

    U weet niet wat zegt, U ijlt. Ik heb hier een huilenden F van J aan de lijn die beweert “het nooit zo bedoeld te hebbe”. U wordt vriendelijke bedankt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: