Donderdag Doemdenkdag: Egypte hard op weg naar Iran 2.0

Weet u nog, Trouwe Lezer? Die revolutie in Egypte? Dat Feest van Democratie? Eindelijk zou het Egyptische volk weer vrij zijn. Geen juk meer, niet van Mubarak en in de toekomst ook niet van radicale moslims. Want daar was men bang voor hè. Dat het machtsvacuüm dat Hosni achter zou laten zou opgevuld worden door de zo gevreesde moslim broederschap.  De hele Westerse wereld riep: ‘Kul, niks mee te maken. Opflikkeren, Hosni!’. En Hosni ging. En wat krijgen we er nu terug? Juist. Egypte is hard op weg een tweede Iran te worden. Lariekoek zegt u? Nou, nee hoor. Van de week hadden we presidentskandidaat en lieveling van het westen El Baradei die al even de proloog van een oorlog met Israël uitriep en de interim-regering schuift ook al gezellig aan bij de ayatollahs. Tot zo ver wat u te horen krijgt in de westerse media. Dan nu wat u NIET te horen krijgt:

– De weg naar vrede, democratie, roze bloemetjes voor iedereen en lekker democratisch bomenknuffelen gaat in Egypte en Tunesië gepaard met een orgie van bruut geweld. Zo was er afgelopen weekend de interland tussen de ‘vrije’ landen Tunesië en Egypte op de rol. Dit VoetbalFeest van Democratie werd echter een slagveld. Duizenden mensen bestormen het veld en slopen het halve stadion. Het leger moet ingrijpen en er zijn rellen waarbij het tahrir plein een picknick lijkt. Hoort u daarvan iets in Nederland? Uiteraard niet. Net zoals u niets gehoord heeft over alle andere gelijksoortige uitbarstingen die bijna dagelijks in Egypte plaats vinden.

– Want wat u dus niet hoort is dat Egypte momenteel verzuipt in een golf van criminaliteit en geweld. Van noord tot zuid vinden gewapende roofovervallen plaats door jongeren die nu niet meer bang hoeven te zijn dat ze door Mubarak een enkele reis richting de Farao’s krijgen. Over heel de wereld gaan waarschuwingen naar toeristen uit over de criminaliteit en geweldsspiraal waar Egypte zich in bevindt. Behalve in europa, waar men graag vasthoudt aan het sprookje van vrijheid en blijheid door democratie.

– U hoort ook niet in welke mate Egypte toenadering zoekt tot Iran. Ze draaien daar sneller van het westen naar Iran als de gemiddelde PVDA-politicus van mening verandert. U hoort ook niet hoe bang men is voor de radicale islamisten en hoe handig zij gebruik maken van de nieuwe democratie en de chaos die nu is ontstaan.

– Bloggers en Journalisten worden weer als vanouds in de gevangenis gesodemieterd als hun werk niet zo positief ontvangen wordt. Maar daar hoort u niets over, want de journalisten zitten momenteel in Libië.

– En last bat not least klinkt de roep om net zoals in Iran een islamitische zeden- en religiepolitie in te voeren. Fijn is dat. Kun je lekker in je burka naar Karnak en de piraamides. En niet denken dat je een verkoelend biertje kan drinken, want dat wordt dus ook VERBOTEN.

En dit zijn geen onderbuikblogjes die ik als bron gebruik he. New York Times, 2o minutes, Reuters… Allemaal gerescpecteerde media. Maar niemand boeit het meer wat, want hé, we hebben per slot van rekening democratie in Egypte. Ik zal u dit zeggen, Trouwe Lezer: als Egypte inderdaad omdraait en zich tegen Israël en het westen keert, kan het nog eens een mooi zooitje worden. En dan niet alleen in het midden oosten.

(via)

 

Advertenties

Over cappuccino

Schrijver, koffiedrinker, realist, vader van een tweeling, gadgeteer, Alfa Romeo Bestuurder, Metalhead, Getronics

Geplaatst op 7 april 2011, in Midden Oosten en getagd als . Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: