Metal Maandag: Pestilence – Doctrine

De Rooms-Katholieke Kerk heeft het zwaar. De recente schandalen over sexueel misbruik van jonge kinderen in allerlei kerkelijke instanties en de jarenlange ontkenning hiervan, geven het morele failliet van paus Bennie en zijn kliek van overbejaarde kleuterneukers pijnlijk weer. Al deze gebeurtenissen inspireerden Patrick Mameli tot het schrijven van misschien zijn meest rake teksten tot nu toe. Deze moesten natuurlijk worden voorzien van een passende muzikale begeleiding. Kortom, het verhaal van de nieuwe Pestilence plaat in een notendop.

Werd Resurrection Macabre nog opgenomen met de hulp van Peter Wildoer (Darkane) en Tony Choy (ex Cynic), deze keer heeft Patrick Mameli zich laten bijstaan door Jeroen Paul Thesselingh (Obscura), Yuma van Eekelen (The New Dominion) en oudgediende Patrick Uterwijk. Qua stijl ligt Doctrine in het verlengde van zijn voorganger, al hebben Mameli en Co zich deze keer weer heerlijk uitgeleefd op bizarre tempowisselingen, dito maatsoorten en andere jazz-geinspireerde hoogstandjes. Dit zal de liefhebbers van de eerste twee Pestilence platen ongetwijfeld een gruwel zijn, maar als liefhebber van de betere technische metalen alleen maar toejuichen. Zeker als dit pareltjes als AmGod, Salvation, Dissolve en Sinister oplevert.

Een opvallend kenmerk van Doctrine is het gebruik van 8-snarige gitaren. Daardoor doet de plaat bij tijd en wijle lichtjes aan Meshuggah denken. Het levert ook een arsenaal aan nieuwe mogelijkheden heb, iets waar Patrick Mameli en zijn kornuiten ook flink gebruik van gemaakt hebben. Qua vocalen heeft Mameli deze keer met een wat hogere benadering gekozen en klinkt hij als een kruising tussen Chuck Schuldiner (Death) en John Tardy (Obituary). Het pakt niet elke keer even goed uit, maar het past wel bij het eigenzinnige karakter van deze plaat.

Geluidstechnisch is alles in goede banen geleid door producer V. Santura (Triptykon). Hij heeft Doctrine een zware doch helder geluid gegeven, waardoor alle instrumenten prima te volgen zijn.

Doctrine is een eigentijdse, maar vooral een erg eigenzinnige plaat geworden. Het is knap dat Mameli en Co het experiment niet schuwen en iedere keer weer met verrassende invalshoeken weten te komen. Afgezien van een paar kleine schoonheidsfoutjes qua vocalen is Doctrine een album geworden om in te lijsten. Bovenal laat het zien dat Pestilence nog altijd prima past in het huidige (vaderlandse) metallandschap.

Raymond Westland – Alternative Matter

Advertenties

Geplaatst op 25 april 2011, in Metal Maandag. Markeer de permalink als favoriet. Een reactie plaatsen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: